ماجرای اخیر احمدینژاد را چطور تحلیل میکنید؟
- آن شب که مناظره احمدی نژاد و موسوی صورت گرفت و بحث هاشمی به میان آمد، چه احساسی داشتید؟ جوّ قالب هواداران احمدینژاد شادی بود و شعف. من آن ایام شنیدم که دکتر بعد از جلسه گریسته است و انتظارم همین بود. نوع نگاهی که جریان ما به این ماجرا داشت غلط بود. غیر اخلاقی بود. با هر دیدی هم که نگاه بکنیم اگر قصد امر به معروف هم داشته باشیم آیا میتوانیم از رسوایی کسی که به هر حال جزیی از این نظام است خوشحال شویم؟
- آن شب که مناظره احمدی نژاد و موسوی صورت گرفت و بحث هاشمی به میان آمد و ما خوشحال بودیم به این فکر نمیکردیم که چه پروسهای طی میشود که هاشمی اول انقلاب به هاشمی 2005 و هاشمی امروز منتهی میشود. ما خود را و نامزد محبوب خود را از چنین چیزی امری مبرّا میدانستیم. این ماجرا تلنگری بود که ما کمی حواس خودمان را جمع کنیم.
- بعضی میپرسند که اگر زمان به عقب برمیگشت باز هم احمدینژاد؟ و من پاسخم به این سؤال مثبت است. احمدینژاد نماد یک تفکر و گفتمان است که نیاز امروز جامعه ماست. هرچند آدمیزاد طبعاً اشتباه میکند؛ گیجبازی در میآورد. ولی او باید بداند که راهی که در پیش گرفته است اگر با عقلانیت جدی همراه نشود به عملگرایی صرف منتهی خواهد شد.
- شاید زمان آن رسیده است که نگاهی به این کلام مولا بیندازیم که «ان الحق و الباطل لا يعرفان باقدار الرجال» و دست از تکیه کردن به اشخاص برداریم.
پینوشت: محسن حسام مظاهری هرچند در انتخابات هم فکر و عقیده ما نبود، ولی ما دوستش داریم. یادداشت خوبی در تحلیل انتخابات دارد که خواندنی است.









